Long time ago.... ประมาณว่านานมากแล้ว
มี ฝรั่งนักท่องเที่ยว มาเที่ยวตลาดน้ำเมืองไทย
และเห็นผลไม้มากมาย ฝรั่งก็มาดูที่ กล้วย ก่อนอันอื่น

แล้วฝรั่งถามแม่ค้าว่า "What is this?"
แม่ค้าไม่รู้ภาษาอังกฤษจึงไม่ได้ตอบอะไร ฝรั่งเห็นดังนั้นจึงลองบีบดู
บังเอิญฝรั่งมือหนักจึงบีบกล้วยเละ แม่ค้าเห็นจึงร้องโวยวายว่า "แบนแน่ๆ"

ฝรั่งได้ฟังจีงร้องอ๋อแล้วก็บอกว่า "Oh! Banana"

หลังจากนั้นฝรั่งก็มาชี้ที่ มังคุด และถามว่า "Is this mango?"
แม่ค้าชาวไทยกำลังโกรธที่ฝรั่งทำกล้วยเละ
เลยตอบไปว่า "แมงโกส้น teen นะสิ"

ฝรั่งก็ร้องอ๋อแล้วบอกว่า "Oh Mangosteen!"

แล้วฝรั่งก็เหลือบไปเห็น มะละกอ ก็เอามือที่เลอะกล้วยไปจับ
แล้วถามว่า "What is this?"
แม่ค้าเห็นดังนั้นก็ยัวะมากที่มะละกอเลอะเทอะ จึงคว้าเอาสากขึ้นมาจะตีฝรั่ง
แต่มีคนตะโกนห้ามแม่ค้าว่า "ป้าๆ อย่า"

ฝรั่งได้ยินดังนั้นจึงนึกว่ามีคนบอกชื่อมะละกอ จึงร้องว่า "OH! papaya"
ขอแถม!!!

จากนั้น เจ้าฝรั่งตัวดีก็เดินไปเจอคนเป่าแคนอยู่
เลยเข้าไปถามถึงชื่อเครื่องดนตรี
คนเป่าก็หูตึงไม่ค่อยได้ยิน
คนเป่า ... อะไรนะ
ฝรั่ง... อาราย? นี่อาราย?
คนเป่า ... หา??? อะไรนะ???
ฝรั่ง ... เรียกว่าอาราย??? (เสียงดัง)
คนเป่า ... อ๋อ !!! แคน
ฝรั่ง ... โอเค ออแกน กู้ดๆ

แล้วเค้าก็เอาไปพัฒนาเป็นคีย์กดโน๊ต แล้วใช้เท้าปั๊มลม และเรียกว่า "ออร์แกน"


ก่อนแต่งงาน

เขา: ใช่เลย! ในที่สุดก็ถึงเวลาซักที ผมรอไม่ไหวแล้ว

เธอ: เธอคิดจะเลิกกับฉันไหม ?

เขา: ไม่แน่นอน อย่าแม้แต่เพียงแค่คิด

เธอ: เธอยังรักฉันอยู่หรือเปล่า ?

เขา: แน่นอน!

เธอ: เธอเคยคิดจะเอาเปรียบฉันบ้างหรือเปล่า ?

เขา: ไม่หรอก! ทำไมเธอถามอย่างนี้ละ

เธอ: เธอจะจูบฉันไหม ?

เขา: ได้ซิ!

เธอ: เธอจะทำร้ายฉันไหม ?

เขา: ไม่มีทาง! ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น

เธอ: ฉันจะไว้ใจคุณได้ไหม ?

 

ปัจจุบัน หลังจากแต่งงาน คุณแค่อ่านจากบรรทัดล่างสุด

ขึ้นด้านบน.........

เพื่อนคนที่เก็บ lecture ให้คุณยามคุณขาดเรียนโดยไม่ต้องบอกล่วงหน้า
เพื่อนคนที่เราไม่ต้องพูดอะไรเพื่อเอาใจเขา
เพื่อนคนที่เราเจอกันตอนเช้าแล้วคุณอยากเล่าให้ฟังว่าเมื่อคืนคุณฝันถึงอะไร
เพื่อนคนที่เราเอ่ยชื่อทุกครั้ง เวลาพ่อแม่ถามว่าอยู่คุยกับใคร ไปกินข้าวกับใครมา
เพื่อนคนที่เราเคยยืมเงินมากเกินหลักพัน
เพื่อนคนที่คุณอยู่ด้วยกันท่ามกลางความเงียบแล้วไม่อึดอัด
เพื่อนคนที่รู้ว่าเดือน ๆ หนึ่งเราอ่านหนังสืออะไรบ้าง ซื้อเทปใครบ้าง
เพื่อนคนที่รู้ว่าร้านไหนเป็นร้านโปรดของเรา
เพื่อนคนที่คนที่เราคิดว่า ถ้างานนั้นไม่มีเขา เราคงกร่อย
เพื่อนคนที่เรารู้ว่าเขาชอบใคร แล้วตอนนี้สถานการณ์ถึงไหน
เพื่อนคนที่โทรหาเราเพราะต้องการคำปรึกษา ไม่ใช่แค่เล่าให้ฟัง
เพื่อนคนที่คนอื่นเขาเวลาเจอเรา ต้องถามหาเขา
เพื่อนคนที่เราไม่เจอกันไปสามเดือน แล้วไม่ต้องกังวลว่าอะไรๆ จะไม่เป็นเหมือนเดิม
เพื่อนคนที่เรา.... (อื่น ๆ อีกมากมาย)

เพื่อนธรรมดาๆคนนึง ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆทั่วๆไป

... ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆอย่าง

ที่คล้ายๆกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น
... ถึงจะมาสนิทกันได้

... บางที อาจไม่ใช่นิสัย
... บางที อาจไม่ใช่หน้าตา
... บางที อาจไม่ใช่ฐานะ
... บางที อาจไม่ใช่ระดับความรู้

... แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็น มั น ค น นี้ เ ท่ า นั้ น ที่ มี

. .
... บางครั้ง

... เราก็ไม่ไป ที่ที่เราอยากไป
... เพียงเพราะว่า มันไม่ไปด้วย

... บางครั้ง
... นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน
... น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด

... บางครั้ง
... ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย
... เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้

... บางครั้ง
...ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้

... ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆที่หัวไหล่
บอกเป็นนัยๆว่า
กรูอยู่ตรงนี้

...
...
ชอบคำๆนึงที่บอกว่า


. . . . . เ ร า ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น แ ค่ เ พื่ อ น . .
. . . แ ต่ เ ร า เ ป็ น ตั้ ง เ พื่ อ น ต่ า ง ห า ก . .


...เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ

... มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน

ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน
... ทั้งๆที่มันคนละเรื่องกันเลย


"some time happy… some time sad… but all time friend "

บทส่งท้าย ถ้าเราสนุก ไปเที่ยวโดยไม่มีเพื่อน แล้วเล่า ให้มันฟัง มันก็ไม่ว่าอะไร....แล้วถ้าเราเที่ยวแล้วเกิดปัญหา เราตามตัวมันมามันเคยพูด

ไหมว่า "กูไม่สนมึงเที่ยวแล้วไม่ชวนกู มึงแก้ไขเองแล้วกัน"
คำพูดอย่างนี่ จะไม่มีจากปาก เพื่อน จะมีแต่คำว่า " มึงอยู่ตรงไหน มึงเป็นอะไรว่ะ"

แล้วก็ลงท้ายว่า "เออตกลงกูจะรีบไป...."

พยายามคิดถึงเรื่อง “การคบเพื่อนเชิงคุณภาพ” ... ไม่ใช่ปริมาณ เคยมั้ย “เหงาท่ามกลางคนมากมาย” ...

อีกอย่างเพื่อนไม่ใช่แฟนนะ .. เพราะกับเพื่อนเราจะทะเลาะกันเรื่องใหญ่ๆ ไม่ใส่ใจเรื่องเล็กๆ แต่กะแฟนเรามักจะทะเลาะกันเรื่องเล็กๆ จริงมั้ย ??!?